نشسته ام در سنگرت؛

سنگر تو،

            نمی دانم شهید شده ای یا جانباز

چه اهمیتی دارد؛


هر که بوده ای،

کاری کردی کارستان

حماسه ای آفریدی ماندگار،

و راهی آغاز کردی ناتمام

                         به سوی کربلا

                         به سوی حسین علیه السلام

و هرکه در این مسیر باشد

دست در دست تو

به دیدار مولایش می رسد.

 

خاک های سنگرت را

                            حس می کنم

روح جاویدت را

                   می بینم

ولی حیف؛

که من خواهم رفت و تو خواهی ماند،

نزد آنکه روحت را وقف عشقش کرده ای

                                                                                                                  ...

 

پانوشت :

سنگری در معبر فتح المبین .