می آیم به سوی اروند؛


می آیم به سوی موج های خروشان؛

می آیم به سوی غواص های بی غسل و کفن؛

شنیده ام که جان را به جان آفرین سپردند.

                 و دل را به عاشق ترینِ عالم سپردند.

                 و سر را به بی سر سپردند.

                 و حلقۀ اولِ طناب را به صاحبش سپردند ...

آمده ام تا دل و سر و جان به امواج عاشقی بسپارم.

آمده ام تا حلقۀ دل به عاشق و معشوقِ زمان بسپارم. 

آمده ام تا با آب روان بروم، بشویم و شسته شوم.

آمده ام تا ببینم جوانانِ زخمی اما ایستادۀ پیر جماران را.

          می آیم تا برنگردم.

                                                                                                                  ...

 

پانوشت :

حیف که برگشتم؛ همین