تشویش

از درونم، از روح و روانِ خسته و آزرده ام، از بدنِ بی رمقم، از زندگی ِ پوچ تر از خالی ام.

اما انگار پوچی زندگی، دایره واژگانم را نیز -مانند دیگر خوشی های زندگی- بلعیده است.

و انگار روحِ سرگردان من خلوتِ کنج تنهایی را با هیچ چیزی عوض نمیکتد، 

........

 

پ.ن : ندارد ...

/ 0 نظر / 5 بازدید